پارک های علمی فناوری و مراکز رشد تبلوری عینی از دانشگاه کارآفرین

چکیده:
انتظارات جدید از دانشگاه ها ایجاب می کند که دانشگاه ها در توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور نقش محوری ایفا نمایند. تحقق این خواسته از طریق تحول دانشگاه سنتی که وظیفه خود را تحقیق و تدریس می دانست به دانشگاه کارآفرین امکانپذیر است. یکی از برون دادهای تعاملات دانشگاهیان و صنایع، پارک های علمی فناوری و مراکز رشد (انکوباتورها) می باشد. این دسته از مراکز نمود عینی یک دانشگاه کارآفرین می باشند. این مجموعه ها که معمولاٌ در مجاورت قطبهای دانشگاهی و یا صنعتی – اقتصادی شکل می گیرند ، ضمن ایجاد فضای مناسب جهت انجام تحقیقات کاربردی و تجاری سازی نتایج آن و انتقال فناوری ، موجبات رشد شرکتها و مؤسسات را از رهگذر هم افزایی ناشی از مجاورت فیزیکی این واحدها و نیز کاهش هزینه های سرمایه گذاری، فراهم می سازد. هم چنین این مراکز می توانند قابلیت های کارآفرینی شامل دانش، مهارت و نگرش کارآفرینی را در دانش آموختگان ایجاد نماید و دانش آموختگان به عنوان عاملان تغییر اجتماعی، این قابلیت ها را در جامعه ترویج دهند.

در سالهای اخیر ایده ایجاد پارکهای علمی فناوری و مراکز رشد در بین سازمان های دولتی و غیردولتی ایران جایگاه ویژه ای یافته است، تأسیس 7 پارک علمی فناوری و 42 مرکز رشد، اقدامات وزارت صنایع و معادن و وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات برای ایجاد پارکهای فناوری و تأسیس دفتر پارکهای علمی فناوری در هفته پژوهش امسال در وزارت علوم، تمامی نشانگر اهمیت این مراکز در کشور می باشد.
مقاله حاضر با رویکردی علمی- تحلیلی، پارک های علمی فناوری که زاییده تعامل دانشگاه و صنعت می باشند را به عنوان یک نمونه عینی و ولاقعی از دانشگاه کارآفرین معرفی می نماید؛ لذا جهت تقویت فرهنگ کارآفرینی توجه به این مراکز بیش از پیش ضروری به نظر می رسد.
نویسندگان:
محمد سریرافراز، فاطمه فهیمی فر :
دانشجویان کارشناسی ارشد علوم اقتصادی گرایش برنامه ریزی سیستم های اقتصادی
http://www.agahi118.info – گردآوری: سامانه تبلیغاتی آگهی 118
واژگان کلیدی: پارک علمی فناوری – دانشگاه کارآفرین – دانشگاه و صنعت – مراکز رشد